
Nawet najwyższej klasy certyfikowany panel dźwiękochłonny o klasie pochłaniania A nie spełni swojej funkcji, jeśli zostanie powieszony w przypadkowym miejscu. W wielu biurach, salach konferencyjnych i salonach panele montuje się tam, gdzie akurat było wolne miejsce na ścianie, gdzie nie przeszkadzał włącznik światła lub gdzie ładnie komponowały się z obrazem.
Nawet najwyższej klasy certyfikowany panel dźwiękochłonny o klasie pochłaniania A nie spełni swojej funkcji, jeśli zostanie powieszony w przypadkowym miejscu. W wielu biurach, salach konferencyjnych i salonach panele montuje się tam, gdzie akurat było wolne miejsce na ścianie, gdzie nie przeszkadzał włącznik światła lub gdzie ładnie komponowały się z obrazem.
W efekcie, mimo wydania niemałego budżetu, we wnętrzu nadal powstaje metaliczne echo, a rozmówcy muszą się powtarzać. Akustyka to fizyka falowa – oto inżynierskie reguły strategicznego rozmieszczania ustrojów dźwiękochłonnych.
Trzy strategiczne strefy montażu ustrojów
1. Płaszczyzna sufitu: fundament kontroli pogłosu
Sufit to zazwyczaj największa nieosłonięta płaszczyzna w pomieszczeniu. Fale dźwiękowe wędrujące ku górze nie napotykają żadnych mebli ani przeszkód.
Wprowadzenie wysp sufitowych lub pionowych baffli bezpośrednio nad stołem konferencyjnym, biurkami lub częścią wypoczynkową przechwytuje energię fali w jej pierwszym cyklu odbicia.
Sufit odpowiada za redukcję ogólnego czasu pogłosu (RT₆₀).
2. Strefa uszu i ust na ścianach bocznych (1,2–2,0 m od podłogi)
To najczęstszy błąd: wieszanie paneli wysoko pod sufitem „żeby nie przeszkadzały”.
Dźwięk mowy generowany jest na wysokości ok. 1,2 m (osoba siedząca) do 1,6 m (osoba stojąca). Narząd słuchu znajduje się na tej samej wysokości.
Panele ścienne muszą bezwzględnie pokrywać pasmo od 1,2 do 2,0 m od poziomu posadzki. Umieszczenie paneli powyżej 2 metrów pozostawia strefę bezpośredniej komunikacji w twardym, odbijającym kanale gipsowym!
3. Narożniki pomieszczenia: pułapka na bas
W narożnikach zbiegają się trzy twarde płaszczyzny (dwie ściany i podłoga lub sufit). Ciśnienie akustyczne niskich częstotliwości osiąga tam swoje maksima. To tam montuje się pułapki basowe i ustroje membranowe kontrolujące dudnienie.
Zasada układu naprzemiennego (eliminacja flutter echo)
Fala dźwiękowa odbijająca się wielokrotnie między dwiema równoległymi, gładkimi ścianami tworzy tzw. echo trzepoczące (ang. flutter echo) – nieprzyjemny, metaliczny poszum.
Nie ma potrzeby obklejania panelami całej ściany:
Jeśli zamontujesz panel na ścianie wschodniej, ściana naprzeciwko (zachodnia) w tym samym punkcie może pozostać gładka.
Stosujemy szachownicę / układ naprzemienny: panel pochłaniający po jednej stronie „gasi” falę odbitą od twardej ściany naprzeciwko. Pozwala to zaoszczędzić do 40% budżetu na materiały przy zachowaniu 100% skuteczności!
Segment ściany | Ściana Północna (A) | Ściana Południowa (B) naprzeciwko | Skutek akustyczny |
|---|---|---|---|
Strefa 1 | Panel pochłaniający | Ściana twarda (gładka) | Fala odbita z B zostaje wygaszona na A |
Strefa 2 | Ściana twarda (gładka) | Panel pochłaniający | Fala odbita z A zostaje wygaszona na B |
Strefa 3 | Panel pochłaniający | Ściana twarda (gładka) | Całkowita likwidacja echa trzepoczącego |
Metoda lustra: wyznaczanie stref pierwszych odbić
W salach odsłuchowych, pokojach wideo i gabinetach kluczowe jest wytłumienie tzw. stref pierwszych odbić między źródłem dźwięku (głośnik, prelegent) a słuchaczem:
Usiądź na miejscu słuchacza / rozmówcy.
Druga osoba przesuwa płaskie lusterko wzdłuż ściany bocznej na wysokości Twojej głowy.
Punkt, w którym w lusterku zobaczysz głośnik lub usta osoby mówiącej z drugiej strony stołu, to strefa pierwszego odbicia.
W tym dokładnie miejscu musi znaleźć się środek panelu pochłaniającego.
Podsumowanie i CTA
Prawidłowe rozmieszczenie paneli to gwarancja, że nie wydasz ani złotówki na zbędne metry kwadratowe materiału.
[Zamów projekt rozmieszczenia paneli i profesjonalny montaż z ekipą Silence LAB]




















